فکر میکردم خیلی شبیه من ولی اشتباه میکردم . دقیقا اون چیزی که من نیستم. اون حرفی رو میزنه که من نمیتونم به زبون بیارم. اون احساسی رو خالصانه اعتراف میکنه که من انکار میکنم. جالبی هنر هم به همین. که اون چیزی که تو احساس میکنی اون تلخی زندگی رو یکی دیگه با کلمات بجا و درست زیبا جلوه بده. نه این که بخواد آدم رو گول بزنه و شعار بده فقط یاد آدم میندازه که ته مزه اون تلخی هم یک جورایی دلچسب هست.
زود برگرد منتظرت ام.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر